زندگی هیچ وقت معطل درموندگی های ما نمیمونه، میگذره و تو این

گذشتنها بزرگترین مصیبت ها رو از تو دور می کنه و اونها میشن متعلق

به گذشته زندگیت.

تا زمانی که هستی و نفس داری ، مجبوری دوباره به زندگی برگردی ؛

ببینی ، بفهمی ، تحمل کنی ، زجر بکشی .

درد از بین میره ؟؟؟

از عظمت و مصیبت اون فاجعه کم میشه ؟؟؟

نه درد هست ، مصیبت هست ، رنج مداوم کشیدن هست.

ولی درون تو ، با تو و کنار تو ؛ همیشه همراهت میاد و تو بهش عادت

می کنی حتی اگه دلت نخواد.  یعنی مجبوری که عادت کنی.

چون درد جزئی از زندگیه و فرار از اون غیر ممکنه.

* * * * *

نغمه های درهم و آشفته ی گیتار من

مظهر قلب من است و مظهر افکار من

غیر از این گیتار و، غیر از خالقم یعنی خدا

کس نمی داند چه دارد قلب پر اسرار من

کار و بارم را ببین و روزگارم را نگر

کوهی از غم بار من ، شیون نمودن کار من

می برم با خویش او را گر روم در قعر گور

کی جدایی اوفتد بین من و گیتار من

جستجوی مطالب