هفت جام نرگس

در این خانه متروک را

کسی دیگر نمی پرسد

چرا تنهای تنهایم

و من چون شمع می سوزم

و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

و من گریان ونالانم

و من تنهای تنهایم

درون کلبه خاموش خویش اما

کسی حال من غمگین نمی پرسد

و من دریای پر اشکم

که طوفانی به دل دارم

درون سینه پر جوش خویش اما

کسی حال من تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هر دم با نسیمی می شود برگی جدا از او

و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند.

+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 23:41 توسط مریم.د |

درباره وبلاگ

من که خود راضی به این خلقت نبودم ، زور بود.

نام: مریم

نام خانوادگی: د

تاریخ تولد: 12/2/1369

محل تولد: اهواز

محل سکونت: شاهین شهر

رشته تحصیلی: ریاضی

رشته ورزشی: شنا

شروع کار وبلاگ: 18/4/86

خصوصیات:

رنگ آبی & نقره ای رو دوست دارم.

عاشق گل مریمم.

زیاد رمان می خوانم.

فصل پاییز رو خیلی دوست دارم.

از ماه اردیبهشت خوشم میاد.

از انتظار کشیدن متنفرم.

این دنیا چیزی ندارد که بخواهد به من بدهد.

روزی که من متولد شدم، دنیا مرد.

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

آرشیو مطالب

< خرداد 1387
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
آرشيو

پیوندها